Odpowiadając od razu: do zdjęć ślubnych nie trzeba umieć pozować, trzeba mieć fotografa, który zamiast pozy daje wam czynność, i kilka pomysłów, które wynikają z miejsca i światła, a nie z cudzych zdjęć. Poniżej pięć zasad pozowania, które powtarzam każdej parze, siedem póz, które działają na każdym weselu, i trzynaście pomysłów na sesję ślubną w plenerze i w dniu ślubu. Każdy pomysł ilustruje zdjęcie, które zrobiłam na prawdziwym ślubie albo sesji ślubnej; każde zdjęcie otworzycie w pełnym rozmiarze.
Jak pozować do zdjęć ślubnych: pięć zasad
- Ruch zamiast pozy. Stojąca para sztywnieje po dziesięciu sekundach. Para, która idzie, poprawia welon albo się okręca, nie ma kiedy. Dlatego prawie wszystko, co widzicie niżej, to czynność, nie ustawienie.
- Patrzcie na siebie, nie w obiektyw. Jeden kadr na wprost do aparatu wystarczy na całą sesję. Reszta jest lepsza, kiedy patrzycie na siebie, w dół, na dłonie, w stronę światła.
- Jeden punkt dotyku, zawsze. Dłoń w dłoni, ręka na plecach, czoło przy czole. Bez dotyku na zdjęciu widać dwie osoby, które stoją obok siebie.
- Zajęte ręce. Bukiet, welon, poła marynarki, kieszeń, dłoń partnera. Ręce zwisające wzdłuż ciała to pierwsza rzecz, którą widać na “sztywnym” zdjęciu.
- Oddech i śmiech są prawdziwe tylko w ruchu. Nie proszę “uśmiechnijcie się”. Proszę “powiedz jej, co zjesz pierwsze na weselu”. Śmiech, który przychodzi po tym pytaniu, wygląda inaczej niż uśmiech na zawołanie.
Jeszcze jedno: pierwsze 20 minut przed aparatem są sztywne u każdej pary, nawet u tych, które pozują zawodowo. Dlatego sesję zaczynam od spaceru, a portrety z bliska zostawiam na sam koniec. Jeśli chcecie mieć ten etap za sobą przed ślubem, od tego jest sesja narzeczeńska.
Siedem póz, które działają na każdym weselu
1. Czoło przy czole, oczy zamknięte
Najprostsza poza świata i jedyna, którą naprawdę “ustawiam”. Stańcie blisko, dotknijcie się czołami, zamknijcie oczy i oddychajcie. Ja robię zdjęcie z boku, bardzo blisko, i czekam na moment, w którym ktoś się uśmiechnie. Działa w każdym świetle i w każdym miejscu, także w pokoju hotelowym.
2. Spacer, trzymając się za ręce
“Idźcie do tamtego drzewa i wróćcie” to polecenie, które wydaję najczęściej. Idziecie normalnym krokiem, rozmawiacie, on może iść pół kroku z przodu i pociągnąć was za rękę. Ja idę tyłem przed wami albo stoję z boku. Z jednego przejścia wychodzi pięć do dziesięciu różnych kadrów.
3. Pocałunek w czoło
Poza dla pana młodego, bo daje mu coś do zrobienia. Jedna dłoń na policzku albo karku, pocałunek w czoło, panna młoda zamyka oczy. Wygląda czule i nie wymaga niczego poza tym, że przez trzy sekundy nikt nie patrzy w aparat.
4. Na siedząco, ze śmiechem
Ławka, krzesło z ceremonii, schody, murek. Na siedząco ciało samo się rozluźnia, bo nie trzeba myśleć, co zrobić z nogami. Siadacie blisko, ona lekko bokiem do niego, i rozmawiacie. Rozśmieszam was pytaniem, nie poleceniem.
5. Unoszenie
Pan młody podnosi pannę młodą pod kolanami albo w pasie, ona podnosi stopy i obejmuje go za szyję. To trzy do pięciu sekund, więc ustawiam się wcześniej i mówię, kiedy. Wieczorem robię to z lampą, która zatrzymuje ruch i odcina parę od ciemnego tła.
6. Okręcanie się w sukni
Pomysł na pannę młodą solo: łapie spódnicę w obie dłonie i okręca się dwa, trzy razy. Suknia unosi się, a ja robię serię i wybieram klatkę z najlepszym ruchem materiału. Okulary przeciwsłoneczne w pełnym słońcu nie przeszkadzają, dodają luzu.
7. Dłonie z obrączkami
Kadr bez twarzy, który robię na każdym weselu. On obejmuje ją od tyłu, ona kładzie dłonie na jego dłoniach, obrączki są na wierzchu. Robię to po ceremonii, kiedy obrączki są już na palcach, i zawsze w cieniu, żeby na skórze nie było ostrych plam światła.
Trzynaście pomysłów na sesję ślubną: miejsce, światło, rekwizyt
Zacznijcie od światła, bo ono decyduje o wszystkim poniżej. Zdjęcie z okładki tego tekstu to złota godzina: słońce nisko, za parą, tiul welonu świeci. Półtorej godziny przed zachodem każda poza wychodzi lepiej, bo światło jest miękkie i ciepłe. O której zacząć w waszym miesiącu, policzycie w tekście o złotej godzinie.
8. Odwróćcie się do siebie, nie do aparatu
Czasem najlepsze zdjęcie pary to zdjęcie jednej osoby patrzącej na drugą. On stoi plecami do mnie, ona na wprost niego, z bukietem, i po prostu rozmawiają. Budynek i park za nimi robią resztę.
9. Welon na wietrze
Przy lekkim wietrze welon sam układa się w kadr. Kiedy wiatru nie ma, zarzucam go na was oboje ręką i cofam się, a wy całujecie się pod tiulem. Welon rozprasza światło, więc skóra wychodzi miękko nawet w ostrym słońcu.
10. Z dołu, na tle nieba
Kiedy tło jest brzydkie (parking, płot, tłum gości), kucam i fotografuję z dołu. Zostaje niebo, czasem korona drzewa i wy. Działa na murku, na schodach i na każdym podwyższeniu, na które da się wejść w sukni.
11. Tren rozłożony na trawie
Ten kadr robi się dla sukni. Panna młoda staje plecami do mnie, ja rozkładam tren szerokim łukiem i fotografuję lekko z góry. Trwa dwie minuty i wymaga tylko tego, żeby trawa była sucha. Jeśli suknia ma długi tren, ten kadr musi być w planie.
12. Szeroki kadr z budynkiem
Raz na sesję odchodzę daleko i robię zdjęcie, w którym para jest mała, a miejsce duże: dwór, pałac, sala, góry. To zdjęcie, które po latach przypomina, gdzie to było. Więcej takich miejsc zebrałam w tekście o miejscach na sesję ślubną na Śląsku.
13. Schody
Schody rozwiązują dwa problemy naraz: różnicę wzrostu i tren. Panna młoda staje stopień wyżej, tren układa się po stopniach, pan młody podaje jej rękę. Właśnie to podanie ręki, a nie stanie w miejscu, jest zdjęciem.
14. Balustrada wieczorem
Ona siada na balustradzie, on staje obok, jedna dłoń na jej kolanie. Kadr na sam koniec dnia, kiedy słońce jest już nisko i wchodzi z boku. Siedząca poza odpoczywa od stania, co po dziesięciu godzinach w szpilkach ma znaczenie.
15. Parasolka
Biała parasolka to jedyny rekwizyt, który polecam w pełnym słońcu: daje cień na twarz i zajmuje ręce. Trzyma ją pan młody, obejmując pannę młodą drugą ręką. W deszcz zwykły parasol działa tak samo, tylko trzeba go mieć.
16. Przy aucie
Auto do ślubu to tło na dziesięć minut, nie na całą sesję. Najlepsze kadry dzieją się w ruchu: wysiadanie, zamykanie drzwi, uniesienie bukietu z radości. Jak wybrać auto, które dobrze wychodzi na zdjęciach, piszę w tekście o aucie do ślubu.
17. W aucie
Kilka minut jazdy między ceremonią a salą to jedyna chwila w dniu ślubu, kiedy jesteście sami. Fotografuję z przedniego fotela albo przez otwarte drzwi, zanim ruszycie. Nikogo o nic nie proszę. Czarno-biały kadr pasuje tu najlepiej, bo wnętrze auta rzadko ma ładne kolory.
18. Z humorem
Okulary przeciwsłoneczne, but wystawiony w stronę obiektywu, mina. Jeden taki kadr na sesję łamie powagę reszty. Robię go wtedy, kiedy para sama zaczyna żartować, nigdy na siłę.
19. Taniec na trawniku
Nie pierwszy taniec, tylko kilka kroków we dwoje, bez muzyki, na trawie, zakończonych jednym przechyleniem. Ruch daje suknię, bukiet i śmiech w jednym kadrze. Jeśli ćwiczyliście pierwszy taniec, to jest dobry moment na jedną figurę, zanim zobaczą ją goście.
20. Zimne ognie po zmroku
Jedyny pomysł z tej listy, w którym biorą udział goście. Każdy dostaje zimny ogień, para staje w środku, ja fotografuję z góry albo ze schodów. Ogień pali się około minuty, więc zapalamy wszystkie naraz, na sygnał. Jak wygląda cały taki wieczór, zobaczycie w reportażu z wesela w Białej Róży w Szczyrku.
Ile to trwa i kiedy w planie dnia
Sesja pary w dniu ślubu trwa u mnie 20 do 40 minut i mieści kilkanaście kadrów z tej listy, bo każdy zajmuje dwie, trzy minuty. Najlepsza pora to zaraz po życzeniach, kiedy goście idą na poczęstunek, albo późne popołudnie, kiedy słońce jest nisko. W południe szukamy cienia pod drzewami albo przy budynku. Nie ma sensu planować sesji na godzinę: po czterdziestu minutach para chce wracać do gości i to widać na zdjęciach.
Jeśli wolicie więcej spokoju, zróbcie sesję w osobnym terminie. Kiedy i gdzie, piszę w tekście o plenerze ślubnym, a jeśli chcecie zobaczyć się nawzajem przed ceremonią i mieć kilka kadrów we dwoje zanim pojawią się goście, przeczytajcie o first looku.
Jak to wygląda u mnie
Pozowanie u mnie pojawia się może w co dziesiątym kadrze, kiedy potrzebuję konkretnego portretu. Reszta to czynności z tej listy, podpowiadane na bieżąco: idźcie, usiądźcie, zarzuć welon. Nie każę układać dłoni w serduszko i nie proszę o uśmiech do obiektywu.
Sesja pary młodej jest w każdym moim pakiecie. W Editorial (12 godzin, minimum 600 zdjęć, 3900 zł) to dłuższa, romantyczna sesja w plenerze w dniu ślubu, i ten pakiet polecam, jeśli chcecie mieć w galerii większość pomysłów z tego tekstu. Sesja poślubna w osobnym terminie kosztuje 700 zł i trwa do 2 godzin, a sesja narzeczeńska, czyli próba przed dniem ślubu, 500 zł za godzinę albo 800 zł za dwie. Dojazd do 100 km od Katowic jest w cenie. Pełne ceny są w cenniku.
Więcej kadrów z różnych wesel jest w portfolio. Napiszcie do mnie z datą i miejscem, a podpowiem, które z tych pomysłów mają sens akurat tam. Odpowiadam w ciągu 24 godzin.